وزير آموزش و پرورش گفت: در صورت موافقت نهادهاي مربوطه دانش‌آموزاني كه درس آمادگي دفاعي را به خوبي بگذرانند، مشمول دو ماه كسر از خدمت نظام وظيفه مي شوند.

به گزارش خبرگزاري ايلنا، حميدرضا حاجي‌بابايي در جلسه شوراي توسعه فرهنگ قرآني و كميسيون تخصصي آموزش عمومي قرآن كريم، اظهار كرد: به منظور تسهيل آموزش قرآن در مدارس، پست قائم مقامي وزير در آموزش قرآني ايجاد مي‌شود.تمام افتخارات ما از توجه به قرآن و تمام كمبودها و نقص‌ها از كم‌توجهي به آموزه‌هاي قرآني ناشي مي‌شود.

وزير آموزش و پرورش از دستگاه‌ها، نهادها و افرادي كه در زمينه آموزش قرآن فعال هستند، دعوت كرد تا با تمام توان به مدارس بيايند.
حاجي‌بابايي ادامه داد: سياست آموزش و پرورش بر اين است كه دانش‌آموزان قرآن‌خوان شوند و هر نهادي كه به اين امر كمك كند دعوت به همكاري مي‌شود.

وي شيوه‌هاي نوين آموزشي و هنري را در انس دانش‌آموزان با قرآن موثر دانست و يادآور شد: نوبت بعدازظهر مدارس فرصت مناسبي براي استفاده از توان هنرمندان، اوليا و روحانيون در اين راستا است.

حاجي‌بابايي از علما و انديشمندان حوزه علميه خواست به آموزش و پرورش براي ارتقاي بنيه‌ علمي كتب ديني و قرآني ياري برسانند.
حاجي‌بابايي گفت: در صورت موافقت نهادهاي مربوطه دانش‌آموزاني كه درس آمادگي دفاعي را به خوبي بگذرانند، مشمول دو ماه كسر از خدمت نظام وظيفه مي‌شوند.

وي با بيان اينكه درس آمادگي دفاعي بايد همواره مسايل و رخدادهاي روز كشور را به دانش‌آموزان آموزش دهد، گفت: در آينده نزديك، بصيرت‌دهي مطابق با نگاه مقام‌معظم رهبري به محتواي درس آمادگي دفاعي افزوده مي‌شود.

بسيجيان و علما كتب درسي را تدوين كنند
وزير آموزش و پرورش با اشاره به توجه به تهاجم نرم دشمن عنوان كرد: آينده‌سازان كشور بايد در طول دوره 12 ساله نظام تعليم و تربيت، نحوه آموزش‌هاي لازم در خصوص دفاع و چگونگي مقابله با دشمن را فرا گيرند.
حاجي‌بابايي با اشاره به نقايص كتب درسي گفت: كتب درسي بايد تابلويي براي معرفي آموزه‌هاي ديني و نظام جمهوري اسلامي باشند.
حاجي بابايي در خاتمه از مسئولان بسيج و علماي حوزه علميه خواست تا آموزش و پرورش را در تدوين كتب درسي متناسب با تحول بنيادين نظام آموزشي همراهي كنند.

 تا چند هفته پيش كه پژوهشگاه علوم و معارف دفاع مقدس پژوهش مفصلي را درباره تاريخ خرمشهر براي ارزيابي به من داد مثل خيلي از بر و بچه هاي جنگ احساس من اين بود كه شايد كمتر چيزي در باره اين شهر آسماني و مردمان آسماني ترش نمانده باشد كه ندانسته و يا نخوانده باشم اما حقيقت چيز ديگري بوده و هست!

خرمشهر مانند كربلا و مدينه و مكه اگر چه در نظر بعضي ها و شايد خيلي ها! شهري در ميان شهرهاي بي شمار اين كره كوچك خاكي ! است اما با سرنوشتي كه پيدا كرده و وقايعي كه به خود ديده و حماسه ها و مظلوميت هايي كه از مردم خود طي سال هايي نه چندان دور شاهد بوده است نبايد و نمي توان بر آن نام شهري با مردماني معين نهاد و به آن همانند ساير شهرها نگريست.
خرمشهر، شهري كه در گذشته به دليل اهميت مهم تجاري اش چهار بار از سوي استعمار بريتانيا اشغال شد و صدام عفلقي "محمره" اش مي خواند و با تصرف آن مي خواست در ميان جهان عرب لقب فاتح به خود بگيرد! اما نتوانست و سر انجام با رشادت و پايمردي فرزندان امام كه همه آنها خرمشهر را شهر خود مي دانستند با بجا گذاشتن بيست هزار نفر از سرداران و سربازان نگون بخت خود زبونانه و شكست خورده از آن خارج شد و حسرت اشغال آن بر دل ناپاك بد تر از سنگ او باقي ماند.

در خاطرات يكي از افسران عراقي در باره جنگ خرمشهر مي خواندم صدام كه در ابتدا در پيامي به ارتش عراق مأيوسانه از آنها خواسته بود هر طور شده حتي اگر شده با بستن نارنجك به خود و منفجر كردن آن در ميان ايراني ها جلوي پيشرويشان را بگيرند و هر طور شده در بخش كوچكي از خرمشهر بمانند و آن را از دست ندهند وقتي با اراده پولادين فرزندان امام در آزادسازي شهر در نبردي 23 روزه روبرو شد در پيام ديگري به آنها گفت قهرمان كسي است كه خود را نجات دهد!

شهري كه عراقي ها بر در و ديوار آن كه هنوز بر جا مانده است نوشتند "جئنا لنبقا"! آمده ايم تا بمانيم ،اما در زماني نه چندان دور ، در آن اسير شدند و جنازه هاي آنها در شهر باقي ماند!

شهري كه امام جماراني ما قاطعانه دستور آزادي آن از چنگال ناپاك دشمن بعثي را صادر كرد و پس از آزادي آن فرمود فتح خرمشهر از مسائل عادي نيست بلكه مافوق طبيعت است و اين همان جمله اي است كه بعدها به دليل بي دقتي بعضي ارباب رسانه ها به اشتباه در اذهان جا افتاده و بر در ديوار ها و تابلوها و پوسترها و بروشورها و حتي در ميان سخنان اهل منبر و سخن و حماسه چنين نقش بسته است كه: خرمشهر را خدا آزاد كرد و حال آنكه اين جمله همانند عبارت :انقلاب ما انفجار نور بود از امام نيست.
شهري كه هنوز كه هنوز است مقاومت و مردانگي مردم آن چنان كه شايسته منزلت وعظمت آن است پاس داشته نشده است.

شهري كه آزادي آن از بركات رهبري مردي بود كه در مقابل مردم سوگند مي خورد كه براي خود در پيروزي اين انقلاب هيچ سهم و قدري قائل نبوده و نيست با اينكه همه از دوست و دشمن مي دانستند كه او دارد در برابر مردمش كه با تمام وجود به او عشق مي ورزيدند و او هم در كمال صداقت و راستي به آنها عشق مي ورزيد خودشكني مي كند و سلسله جنبان واقعي انقلاب هموست!

و كدامين چشم تيزتر از چشمان "خدا بين" او، كه نزول و فرود فرشتگان الهي را در ياري فرزندان ايران زمين در صحنه نبرد خرمشهر مي ديد؟

شهري كه مردان او و فرزندان او كه تنها خرمشهري ها نبودند به آن همانند قطعه خاكي از سرزمين ايران بزرگ نمي نگريستند، آن را دروازه بهشت مي ديدند و از دامان پر مهرش در لحظه لحظه اي كه بر آن مي گذشت عروج ياران خود را به ملكوت شاهد بودند.

شهري كه كربلاي دوم تاريخ شيعه شد.و سيدي بنام محمد علي جهان آرا كه در اوج غربت و بي كسي محدود بچه هاي سپاه را به دور خود جمع كرد و حسين وار به آنها گفت : برادران ،اكنون هيچ اميدي به كمك مقامات كشور نيست و در شهر جز مرگ و شهادت خبر ديگري نيست. هر كس مي خواهد مي تواند از شهر برود.

و كسي جز خدا كه مي داند جهان آرا كه بود و چه كرد و اكنون در بهشت چه منزلت رفيعي از آن اوست!

شهري كه در كنار خود پادگاني پر از اسلحه و مهمات بنام "پادگان دژ" داشت اما بني صدر كه به حضور نيروهاي مردمي در دفاع از شهر در حال سقوط اعتقادي نداشت اجازه باز كردن درب زاغه هاي متعدد مهمات پادگان را نداد و در سقوط شهر اين مهمات ها به غنيمت دشمن در آمد.

شهري كه در آن روحاني شهيد "شريف قنوتي" كه از بروجرد آمده بود و خرمشهري نبود و در جاي جاي شهر و در مسجد جامع كه قلب شهر بود روحيه بخش زنان و مردان مدافع شهر و چنان قهرمانانه با دشمن جنگيد كه بعثي ها به هنگام شهادت سر او را با عمامه اش از بدن جدا كرده و بر بالاي پيكر در خون تپيده اش پايكوبي كردند.

و جز خدا كه مي داند شريف قنوتي كه بود و چه كرد و به چه مقامي رسيد!
شهري كه مرداني همچون صالي – سيد صالح موسوي - داشت كه در اوج نبردهاي مظلومانه بچه هاي خرمشهر در آن مقاومت سي و چند روزه در نبردهاي شگفتي آفرين تن با تانك هاي بي شمار بعثي ها پيراهن خود را از تن در مي آورد و مي گفت احساس مي كند روحش چنان سبك شده كه پيراهن بر آن سنگيني مي كند!

و كسي چه مي داند صالي و صالي ها كيستند و نزد خدا چه مقامي دارند!

شهري كه در آن فهميده فهميده شد! و امام كه دوست و دشمن در صداقت گفتار و رفتارش ترديدي نداشتند او را طفلي ناميد كه با شهادت اعجاب آفرين خود كه در زير شني هاي تانك هاي عراقي ها رقم خورد بر او سمت رهبري يافته است .

شهري كه در آن نوجواناني همانند "بهنام محمدي" و "رسول نوراني" ظهور كردند تا آيت مردانگي ايران و ايرانيان تا هميشه تاريخ اين آب وخاك علوي و فاطمي و حسيني و مهدوي باشند .

 از بر وبچه هاي خرمشهر شنيده ام اين دو در لحظاتي كه شهيد سيد محمد علي جهان آرا، فرمانده سپاه خرمشهر، در بي سيم و تلفن بر سر بني صدر كه عنوان فرماندهي جنگ را از آن خود ساخته بود و نظاره گر سقوط شهر فرياد مي زد و التماس مي كرد و گاه مي گريست كه عراقي ها دارند شهر را مي گيرند به ما سلاح برسانيد و سلاحي در كار نبود آنگاه كه سلاحي از دشمن به غنيمت در دستشان افتاد چنان در اشتياق نبرد با دشمن و شهادت بودند كه براي لحظاتي با هم منازعه كردند !

و جز خدا كه مي داند "بهنام" و "رسول" كه بودند و در جنت عدن او چه جايگاه بلندي دارند!

شهري كه در آن شهيدان حاجي شاه- شهناز و...-را به خود ديد و شاهد ايستادگي و صبر مادر قهرمانشان در شهادتشان بود.

در جايي مي خواندم وقتي "شهناز" كه همانند مردان و زنان شهر در حفظ خرمشهر سر از پا و روز از شب نمي شناخت و خستگي را خسته كرده بود مظلومانه در جلوي مسجد جامع كه قلب تپنده شهر و مجاهدانش بود به شهادت رسيد وقتي به برادرش حسين كه بعدها به او پيوست خبر دادند در تشييع ودفن خواهرش شركت كند پاسخ داد: عراقي ها دارند وارد شهر مي شوند. خود "شهناز" مي داند كه كارهايي مهمتر از دفن او بر زمين مانده است، خودتان دفنش كنيد! و مادرش آن گاه كه براي آخرين وداع با دخترش كه در شهر آبي براي غسل او پيدا نشد در قبر "شهناز" وارد شد در گوش او اين جمله را گفت كه :"شهناز" من از تو يك چيز مي خواهم ، براي امام دعا كن.

و كسي جز خدا چه مي داند شهناز و برادران او كه بودند و اكنون در بهشت برين چگونه غرق نعمت هاي الهي اند!

شهري كه در جاي جاي آن شهيد بهروز مرادي تا در كنار جهان آرا در اوج غربت و تنهايي كه از در و ديوار شهر بوي غم وحماسه به مشام مي رسيد و شهر رفته رفته مي رفت تا از مدافعان آن خالي شود ايستاد تا به همه رسم مردانگي و ايستادن را بياموزد.

و جز خدا كه مي داند بهروز كه بود و چه كرد و اكنون در حلقه شهيدان خرمشهر چه حضور نور افشاني دارد!

شهري كه در آن در روزهاي متمادي دو تانك و تنها دو تانك در برابر دويست تانك دشمن ايستادگي مي كردند تا براي ساعاتي هم كه شده گامهاي ناپاك بعثي ها به خرمشهر نرسد.

شهري كه مردان و زنان مدافع آن پيوسته آماده شهادت بودند و بي غسل شهادت از منزل و مقر خود گام برون نمي نهادند.

شهري كه در آن شهيدانش مظلومانه بي غسل و كفن و بي نام و نشان و بي تشييع كننده اي به خاك سپرده شدند و در روزهايي كه فشار دشمن براي ورود به شهر بيشتر و بيشتر مي شد در آن نه آبي براي آشاميدن بود و نه براي غسل اجساد قطعه قطعه شده و نه پارچه اي براي كفن آنان.

شهر شهادت هاي مظلومانه زنان و مرداني كه از سر ناچاري بايد شهرشان را ترك مي كردند و در مسير طولاني به سمت اهواز و ماهشهر مورد تهاجم جنگنده هاي عراقي قرار گرفته و به شهادت مي رسيدند و در كنار همان جاده به خاك سپرده مي شدند. و روزها و ماه هاي متمادي و تا كنون زائر قبر بي نشانشان نسيم خنك صحرا بود و هست و تابش خورشيد و ماه و هزاران ستاره.
شهري كه در آستانه سقوط چنان عرصه بر رزمندگانش تنگ و تنگ شد كه حتي نتوانستند اجساد شهدايي كه قامت بلندشان در دفاع از آن بر خاك افتاده بود را در شهيدستان آن به خاك بسپارند و بناچار اجسادشان را براي دفن به ديگر شهرهاي اطراف مي فرستادند.

شهري كه خدا تا در آن ظرفيت ديد امدادهاي بيكران خود را بر رزمندگان آن نازل فرمود.

شهري كه در آزادي اش سپاه و ارتش يك تن شده بودند و با رمز مبارك يا "علي بن ابيطالب (ع)" 5400 كيلومتر از اراضي اشغالي ايران عزيز از تصرف بعثي ها آزاد شد.

شهري كه تا در آن نسيم فرح بخش آزادي وزيد و امواج آن سر تا سر ايران را در نورديد "آلكساندر هيگ" وزير خارجه شيطان بزرگ آمريكا، با احساس بر هم خوردن توازن قدرت در جنگ به سود رزمندگان اسلام ، شتابزده در نطقي در شوراي روابط خارجي آمريكا و در برابر رسانه ها با تأكيد بر اينكه اينك لحظه اقدام آمريكا براي متوقف كردن جنگ ايران وعراق و بر قراري صلح در منطقه فرا رسيده است! با لحني تهديد آميز اعلام كرد: آمريكا در برابر هر گونه تغيير اساسي در منطقه خليج فارس كه ناشي از جنگ ايران وعراق باشد بي تفاوت نخواهد بود.

اين نوشته اداي دين من به شهدا و شهري است كه اگر چه خدا مرا لايق شهادت درآن ندانست اما سند پرافتخار جانبازي در راه آزادي اش را به من مرحمت كرد. كه خرمشهر شهر خداست با مردمي آسماني.شهر من و ما و شهر همه ما ايرانيان سر افراز ، شهري كه در راه آزادي آن  و در جاي جاي خاك مطهر آن جگر گوشه اي از ملت در خون خود تپيده است، قطعه اي از بهشت در ايران، يكي از دروازه هاي بهشت. شهري كه تا ايران پا برجاست از ماذنه هاي مساجد آن اذان عشق وشور ومردانگي و ايمان سر داده خواهد شد.خرمشهر، شهرخداست .خدا آن را آفريد و آزاد خواست وآزاد ساخت وشهرآزادگان قرار داد.

 و جز خدا كه مي داند كه خرمشهر چيست!

محوطه‌هاي باستاني به عنوان گنجينه‌هاي ميراث فرهنگي كشور در حالي هنوز طي برنامه مدوني مورد ‌حفاظت قرار نمي‌گيرند كه بخشي از اين محوطه‌ها به علل مختلف از جمله حفاري غيرمجاز و اجراي ‌پروژه‌هاي عمراني تخريب شده و يا در حال تخريب هستند.

به نوشته «آفتاب يزد» به نقل از ميراث، طي سال‌هاي گذشته به خصوص در 2 سال قبل تخريب محوطه‌هاي باستاني همچنان ادامه ‌دارد. اين تخريب‌ها در استان‌هايي چون خوزستان، همدان، خراسان، كردستان، آذربايجان، اصفهان و... ‌ديده مي‌شود و هنوز برنامه مدوني براي حفاظت از آنها در نظر گرفته نشده است.‌‌ ‌بر اساس گزارش‌هاي رسيده و منتشر شده، بيشتر تخريب‌هاي محوطه‌هاي باستاني به استان خوزستان مربوط ‌مي‌شود.

بخشي از اين تخريب‌ها كه در بخش رامهرمز قرار گرفته همچنان ادامه دارد و بيشتر آنها به دوران ‌مديريت قبلي ميراث فرهنگي استان مربوط مي‌شود.‌‌ ‌سخنگوي انجمن دوستداران ميراث فرهنگي خوزستان دراين‌باره مي‌گويد: در رامهرمز علاوه بر ‌گسترش تخريب در بافت تاريخي، ميزان در معرض خطر بودن بسياري از تپه‌هاي تاريخي زياد است. از دهها ‌تپه‌اي كه بر اثر احداث كانال‌هاي سد زيره زرد و رامهرمز مورد تعرض قرار گرفته‌اند تا حفاري غير مجاز ‌در تپه‌هاي تل برمي، سيد عزيز، شمعيط، جوبجي، ملاسوزي، مولوچه و در نهايت ساخت و ساز و تسطيح ‌در تپه‌هاي سرتلي، قراول، قبر سيد، خزينات و... .

به گفته وي، قدر مسلم در رامهرمز محوطه باستاني ديمه كه تعداد قابل توجهي تپه باستاني از دوره‌هاي مختلف ‌تاريخي دارد، هم مورد تعرض قرار گرفته‌ كه اداره ميراث فرهنگي موفق گشته بخش اندكي از اين تپه‌ها را ‌به صورت موقت نجات دهد.‌‌ ‌گهستوني مي‌گويد: به زير آب رفتن سد ساساني جره بعد از آب‌گيري سد رامهرمز موضوعي نيست كه از ‌ذهن دوستداران ميراث فرهنگي حذف شود. يا در گتوند كه به واسطه زير مجموعه بودن شوشتر به ‌توانمندي‌هاي تاريخي آن توجه نشده است، تپه چغا كه متعلق به دوره ايلام است در حال نابودي به سر مي ‌برد. تپه‌اي كه به واقع به دليل شناخت باستان‌شناسان اروپايي شناسنامه گتوند محسوب مي‌شود اين روزها ‌براي چندمين بار مورد طمع قرار گرفته و بخشي از آن تسطيح شده است.

‌از سوي ديگر در بهبهان، محوطه باستاني ارجان دچار مشكلات متعدد است. عدم تصويب تعيين حريم آن ‌باعث شده تا مورد معارضه قرار گيرد. همچنين تلاش شركت نفت براي لرزه نگاري در آن همچنان ادامه ‌دارد.‌‌ ‌گهستوني در ادامه مي‌گويد: "ما در حالي از شهرهاي مختلف تاريخي خوزستان ياد مي‌كنيم كه شهر لالي به ‌عنوان يكي از تاريخي‌ترين شهرهاي استان خوزستان با بي مهري‌هاي فراوان مواجه شده است. در نتيجه ‌ساخت سد گتوند عليا كه بخشي از آن در محدوده لالي قرار دارد شاهد به زير آب رفتن بخشي از محوطه‌ها و ‌بناهاي تاريخي خواهيم بود كه در تاريخي بودن آنها هيچ شكي نيست اما تا كنون ثبت و بررسي نشده‌اند. ‌همچنين بعضي از محوطه‌ها در پي ساخت تاسيسات جانبي مورد تعرض قرار مي‌گيرند."‌‌ ‌

وي در ادامه مي‌گويد: "در حال حاضر اگر به سراغ شوشتر برويم نه تنها مشكلات پيش روي سازه‌هاي آبي ‌شوشتر كم نيستند بلكه بايد به تخريب‌ها و تعرضات در بافت تاريخي شوشتر به خصوص اتخاذ تصميم براي ‌آغاز تعريض چند خيابان شاخص در بافت تاريخي همچون خيابان عبدالله بانو اشاره كرد."‌

دوستداران ميراث فرهنگي اين شهر تاريخي مي‌گويند "بي توجهي به تخريب ديوار حفاظتي شوشتر، تخريب ‌چندين محوطه تاريخي به نيت ساخت حوضچه‌هاي پرورش ماهي به طور مثال در روستاي نورعلي، ‌ساخت شهرك‌هاي مسكوني و ديگر ساخت و سازها در محوطه‌هاي تاريخي مهمي همچون صحراي بلبل، ‌دستوا، عسكر مكرم و... ظاهرا هيچگاه پاياني نخواهد داشت. اين در حالي است كه گفته مي‌شود هم اكنون در ‌دشت ميان آب شوشتر 250 تپه باستاني به واسطه پروژه‌هايي مثل انتقال آب و راهسازي در حال تسطيح ‌هستند كه فقط بخش اندكي از آن تپه‌ها ثبت شده است و به همراه ديگر تپه ها در معرض خطر هستند."‌‌

‌اين تخريب‌ها در شهرهاي دزفول، شوش، انديمشك، اهواز و ديگر بخش‌هاي استان خوزستان نيز ديده ‌مي‌شود.‌از سوي ديگر مهدي رهبر كه از باستان‌شناسان پيشكسوت ايران است درباره تعرض به محوطه‌هاي ‌باستاني شوشتر مي‌گويد: "در جنوب شوشتر و در محلي به نام باغ خرم، قلعه‌اي نظامي از دوره اشكاني را با ‌وسعتي حدود 700 در 400 متر و ديوارهاي قطور خشتي 15 متري كشف كردم. زماني كه بعداز چند سال به ‌اين محوطه باستاني سر زدم، ديدم روي آن كارگاهي ساخته شده و آن را به يك شركت ساخت آبليمو داده‌اند. ‌زماني كه از آنها پرسيدم چه كسي به شما اجازه كار روي اين تپه را داده است گفتند كه رئيس وقت سازمان ‌ميراث فرهنگي مجوز داده است."‌

وي در ادامه مي‌گويد: "همچنين در محوطه شغاب بوشهر فعاليت كردم و در آن‌جا اطلاعات بسيار خوبي از ‌دوره ساساني به‌دست‌آوردم. حتي اين اطلاعات به صورت سخنراني در ايران و انگلستان نيز ارائه شده است. ‌اما امروز اين محوطه توسط شهرداري به پارك تبديل شده است."‌ ‌ ‌

در استان همدان نيز برخي محوطه‌هاي باستاني در خطر هستند. از آن‌جمله مي‌توان به محوطه باستاني ‌گونسپان تپه يا همان "پاتپه" ملاير اشاره كرد كه به دليل آبگيري سد كلان در حال غرق شدن است.‌‌ ‌بارش چندماه اخير باعث شده تا با بسته شدن دريچه‌هاي سد كلان،‌ آب رودخانه تا 15 متر بالا آمده و امكان ‌دسترسي به اين تپه تاريخي را دشوار كند. در حال حاضر از ارتفاع حدود 29 متري اين تپه تنها 8 متر آن ‌بيرون مانده است.‌

«بابك مغازه‌اي» روزنامه‌نگار و فعال حوزه ميراث فرهنگي همدان در اين‌باره مي‌گويد: "اين تپه باستاني از ‌دوره اسلامي تا دوره ماد و نوسنگي را در برمي‌گيرد. آنچه امروز در حفاظت از اين تپه اهميت دارد ‌سكونتگاه دوره ماد آن است كه اطلاعات كمي از آن به‌دست‌آمده است. اين درحالي است كه همدان به عنوان ‌يكي از مراكز قدرت مادها هنوز نيازمند كاوش‌هاي باستان‌شناسي بيشتر در اين دوره است."

‌به گفته وي، ديوارهاي به‌دست‌آمده از اين تپه باستاني هنوز سالم هستند و به نظر مي رسد پيش از غرق شدن تپه ‌فرصت كاوش آن همچنان وجود داشته باشد.‌‌ ‌مغازه‌اي مي‌گويد: "گفته مي‌شود كه هنوز بخشي از بودجه نجات‌بخشي اين تپه اختصاص داده نشده است و ‌اگر يك تيم كاوش هرچه حفاري تپه را آغاز كند، قبل از آنكه دير شود اين محوطه باستاني نجات‌بخشي ‌مي‌شود."‌‌ ‌

مغازه‌اي درباره ديگر تخريب‌هاي صورت گرفته در استان همدان نيز مي‌گويد: "تپه پري متعلق به دوره اشكاني ‌نيز يكي ديگر از تپه‌هاي در معرض خطر است. گفته مي‌شود كه روي اين تپه، قلعه خاندان زند قرار گرفته و ‌كريم‌خان زند نيز در همين قلعه به دنيا آمده است. اين تپه اكنون توسط كشاورزان برداشت مي‌شود و از خاك آن ‌براي زمين كشاورزي استفاده مي‌كنند."‌‌

به گفته وي، تپه گوراب نيز به سرنوشتي مشابه تپه پري دچار شده و آن نيز در معرض گودبرداري است. البته ‌ديده شده است كه اين اتفاق گريبان اكثر محوطه‌هاي باستاني را گرفته است.‌‌ ‌استان خراسان و به خصوص مجموعه باستاني توس نيز از اين قائده مستثنا نيست. به گزارش برخي ‌كارشناسان ميراث فرهنگي، قره‌تپه و تپه دوين از جمله محوطه‌هاي باستاني اطراف توس است كه توسط لودر ‌برداشت شده و همچنين توپ درخت يكي ديگر از محوطه‌هاي قرباني اطراف توس است. اكثر اين ‌محوطه‌ها به دوره‌هاي تاريخي تعلق دارند.‌‌ ‌

از سوي ديگر در روستاي نوزاد، بناي عبدالرحمان گهواره‌گر نيز تخريب شد كه البته به همت مسئولان پايگاه ‌توس دوباره از نو ساخته شده است.‌‌ ‌همچنين اين تخريب‌ها در استان‌هاي كردستان و آذربايجان ادامه دارد.

در استان كردستان دو تپه قلعه بالا ‌و قلعه صاحب در شهرهاي بيجار و صاحب نيز مورد تعرض اهالي شهر قرار گرفته‌اندو بخشي از آنها ‌تسطيح شده‌اند.‌‌ ‌تخريب‌ها البته همچنان ادامه دارد و مديران ميراث فرهنگي نيز معتقدند كه در صورت وجود نيروي بيشتر و ‌افزايش توان يگان پاسداران، حفاظت از تپه‌هاي تاريخي با توان بيشتري ادامه خواهد داشت.‌‌ ‌

اين در حالي است كه اين محوطه‌ها بيشتر توسط پروژه‌هاي عمراني تخريب مي‌شوند و اگر دستگا‌هاي متولي ‌امر پيش از آغاز فعاليت خود از قبيل سد‌سازي، راه‌سازي و يا احداث كانال‌هاي گاز‌كشي و ... ، طرح‌ها و ‌مسير خود را به سازمان ميراث فرهنگي ارائه كنند، شايد بخش زيادي از اين تخريب‌ها متوقف شود.

جمعيت ايثارگران استان كرمانشاه بيانيه اي به مناسبت سوم خرداد سالروز آزادسازي خرمشهر منتشر كرد.

متن بيانيه به شرح زير است:

هرچند سراسر تاريخ ايران عزيز، سرشار از پايمردي، رشادت و فداكاري پهلوانان، قهرمانان و مردان و زناني است كه با دلاوري و غيرت از خود اسطوره ساخته‌اند؛ اما اين حماسه فتح خرمشهر است كه همچون زمردي درخشان، نه تنها در تاريخ ايران سرافراز، كه در تمام تاريخ دنيا، شورآفريني مي‌كند.

سوم خرداد، حكايت جاودانه فرزندان دلير خميني كبير و وارثان سرافراز، قهرمانان و اسطوره‌هاي خطه ايران است كه با نثار هستي و جان خود از غيرممكن، ممكن ساختند.

و پير و مرادشان چه زيبا و شايسته، عظمت اين فتح عظيم را تا قله‌هاي سر به فلك كشيده بندگي و ايمان اعتلا بخشيد و غلبه بر كانون دژخيم و آزادي بوستان مقاومت و مظلوميت را از آن ر‌ب‌العشق تفسير كرد.

فتح خرمشهر قهرمان، مركبي بود از روح،‌ عشق، ‌ايمان، ‌ايثار،‌ مقاومت، شجاعت، عزت، شرف، غيرت، و شهادت‌طلبي كه تاريخ نبردهاي دنيا همه اين صفات را در يك مكان و زمان هرگز به خود نديده است.

و اين حكايت غرورآفرين همچون تلألوي خورشيد، چراغي براي راه و رسم مجاهدت و مقاومت تا ابد جاودانه خواهد ماند و آيندگان ايران اسلامي با احياي خاطره آن بر خود مباهات خواهند كرد.

جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامي استان كرمانشاه، با گراميداشت ياد و خاطره رزمندگان اسلام و ايثارگران عزيز در حماسه فتح خرمشهر، سوم خرداد، سالروز مقاومت و پيروزي را به محضر رهبر معظم انقلاب و همه آحاد مردم كشورمان و به ويژه خطه مقاوم و قهرمان‌پرور كرمانشاه تبريك و تهنيت مي‌گويد.

جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامي استان كرمانشاه

هيچ‌كس نمي‌تواند انكار كند كه از كنار تورنمنت بزرگ جام‌جهاني براحتي بگذرد، چون بزرگ‌ترين گردهمايي فوتبال براي شما هيچ محدوديتي قائل نمي‌شود، نه از لحاظ نژاد، رنگ پوست، زبان، فرهنگ و.... و حتي مذهب. در اين جشن كه به گفته خيلي‌ها حتي از رويداد المپيك نيز عظيم‌تر است همه اقشار كره زمين با هر آيين و مسلكي كه هستند به يك زبان واحد؛ زباني به نام فوتبال با يكديگر ارتباط برقرار مي‌كنند.

به نوشته وطن امروز؛ اين همان جام‌جهاني است كه هر 4 سال يك بار ما را به خود مجذوب مي‌كند؛ اتفاقي كه در بعضي اوقات رنگ سياسي گرفته و به دليل پاره‌اي از جنگ‌هاي تاريخي ميان ملل مختلف برگزاري‌اش به تاخير افتاده، ولي هيچ جنگي به اندازه فوتبال، آن هم در فرمت جام‌جهاني نمي‌تواند وسوسه‌انگيز باشد؛ چيزي كه از سال 1930 تا امروز در بايگاني تاريخ ثبت شده و ما مي‌خواهيم از طريق آن به اعماق آن سفر كنيم.

جام‌جهاني‌ مملو از رنگ‌ها، گويش‌ها، فرهنگ‌ها و جامي بزرگ و ديدني و با هيجانات فوق‌العاده عجيب و دوست‌داشتني، جامي همراه با پيروزي، شكست، لبخند و اشك گروهي عظيم از عاشقان فوتبال كه در كنار بازيكنان و تيم‌هاي محبوب خود بي‌صبرانه در انتظار لحظاتي به يادماندني‌اند؛ لحظاتي همراه با غم و شادي يك شكست و يك پيروزي، در كنار نتايجي تاريخي و هميشگي كه هرگز از يادها نخواهد رفت و جام قهرماني كه تنها به يك تيم مي‌رسد تا نزديك به 4 سال از آن ميزباني كند. اينجا رقابتي هيجان‌انگيز بر‌‌پاست.

جام‌جهاني فوتبال، رويدادي بزرگ و خاطره‌انگيز ورزشي كه نه‌تنها بزرگ‌ترين رقابت ورزشي جهان است بلكه مي‌توان آن را بزرگ‌ترين رويداد جهان ناميد؛ رقابتي ورزشي كه هر 4 سال يك بار با برگزاري‌اش نگاه كل مردم جهان را از همه مليت‌ها و فرهنگ‌ها به خود جلب مي‌كند و براي يك ماه زندگي هواداران واقعي فوتبال را تحت شعاع قرار مي‌دهد.


جام‌جهاني در كتاب تاريخ
نخستين دوره جام‌جهاني فوتبال در سال 1930 به ميزباني كشور اروگوئه برگزار شد. تصميم به برگزاري اين نوع بازي فوتبال در سطح جهاني، 2 سال قبل از اجراي نخستين دوره آن، يعني در سال 1928 در كنفرانس سالانه فيفا در شهر آمستردام هلند گرفته شد. اين تصميم ايده‌اي از سومين رئيس فيفا يعني ژول ريمه

(Jules Rimet) فرانسوي بود. ژول ريمه سال‌ها قبل از اين نشست، به‌فكر افتاده بود تا تورنمنتي حرفه‌اي در سطح جهاني راه‌اندازي كند تا تيم‌هاي فوتبال كشورهاي عضو سازمان فيفا قادر به شركت در آن باشند چون تا آن زمان مهم‌ترين رويداد فوتبال جهان بازي‌هاي فوتبال المپيك بودند و اين بازي‌ها در سطح حرفه‌اي برگزار نمي‌شدند.

اما پس از كنفرانس آمستردام، فيفا سال بعد يعني 1929 در بارسلونا تشكيل جلسه داد و تصميم بر آن گرفت كه نخستين دوره بازي‌هاي جام‌جهاني را يك‌سال بعد در كشور اروگوئه كه قهرمان فوتبال المپيك 1924 بود، برگزار كند. 1930، يكصدمين سالگرد استقلال اروگوئه بود و اين موجب شد تا به همين مناسبت نخستين دوره اين تورنمنت در اين سال در اروگوئه برگزار شود.


چه كسي جام را طراحي كرد؟
جام جام‌جهاني را يك فرانسوي ساخت؛ مجسمه‌سازي به نام البل لافلور. اما اين جام به نام جام ژول ريمه مشهورش شد زيرا در آن سال رئيس فيفا شخصي به اين نام بود و در اصل بنيانگذار جام‌جهاني نيز محسوب مي‌شد و به همين دليل براي جام رقابت‌ها اين نام برگزيده شد.

 جام ژول ريمه كاملا از طلا بود، 30 سانتيمتر ارتفاع و 82/1 كيلوگرم وزن داشت. نماد اين جام يك فرشته بود كه بالاي سر خود كاپي را نگه داشته بود. اين فرشته همان الهه پيروزي در افسانه‌هاي يونان باستان بود.جام ژول ريمه را برزيل در سال 1970 پس از 3 دوره قهرماني اين جام را براي هميشه به خانه خود برد. پس از اينكه تيم ملي فوتبال برزيل براي هميشه جام ژول ريمه را تصاحب كرد، جام بعدي در سال 1971 از ميان 53 طرح و توسط يك مجسمه‌ساز ايتاليايي ساخته و در سال 1974 رسماً در جام‌جهاني 1974 آلمان معرفي شد.


سرآغاز جام
سرانجام، نخستين جام‌جهاني فوتبال روز سيزدهم جولاي 1930 در اروگوئه برگزار شد. گرچه اروگوئه به تيم‌هاي اروپايي پيشنهاد داده بود كه هزينه سفر آنها را بر عهده مي‌گيرد، ولي تنها 4 تيم از اين قاره، يعني فرانسه، يوگسلاوي، روماني و بلژيك بودند كه حاضر به انجام يك سفر طولاني با كشتي به كشور اروگوئه شدند. از قاره آمريكا 9 تيم در اين جام شركت كردند.در سيزدهم جولاي 1930، نخستين بازي جام‌جهاني با حضور 13تيم در 4 گروه برگزار شد.

ديدار افتتاحيه بين 2 تيم فرانسه و مكزيك برگزار شد كه در اين ديدار فرانسه 4 بر 1 مكزيك را درهم كوبيد. بازي‌ها در 4 گروه كه در گروه يك آن 4 تيم حضور داشتند و در گروه‌هاي ديگر، 3تيم برگزار شد. تيم‌هاي آمريكا، آرژانتين، يوگسلاوي و اروگوئه به عنوان سرگروه گروه‌هاي خود، موفق به رسيدن به مرحله نيمه نهايي شدند. در اين مرحله آرژانتين برابر آمريكا قرار گرفت و اروگوئه به ديدار يوگسلاوي رفت. آرژانتين و اروگوئه هر دو توانستند با نتيجه مشابه 6 بر يك حريفان خود را شكست دهند تا به مرحله فينال (پاياني) نخستين دوره جام‌جهاني راه يابند. گفتني است در اين جام، بازي رده‌بندي برگزار نشد زيرا چنين ديداري از ابتدا برنامه‌ريزي نشده بود.


فينال
ديدار پاياني كه در سي‌ام جولاي 1930 در شهر «سنتناريو» اروگوئه بين تيم‌هاي هم قاره‌اي آرژانتين و اروگوئه (ميزبان جام) بود، 6 گل دربرداشت. اروگوئه موفق شد تا 4 بر 2 آرژانتين را شكست دهد؛ ديداري كه نزديك به 8 هزار نفر از آن ديدن كردند.


گلزنان برتر
استيبل (آرژانتين) – 8 گل
سيا (اروگوئه) – 5 گل
پاتناود (آمريكا) – 4 گل


تيم‌هاي شركت كننده
فرانسه، يوگسلاوي، روماني و بلژيك (اروپا)
اروگوئه، آرژانتين، شيلي، پرو، برزيل، مكزيك و بوليوي (آمريكاي جنوبي)
ايالات متحده (آمريكاي شمالي)


جام نوزدهم
جام‌جهاني فوتبال ۲۰۱۰ دوره نوزدهم جام‌جهاني فوتبال به شمار مي‌رود و قرار است از ۱۱ ژوئن، 21 خرداد 1389 تا ۱۱ ژوئيه، 20 تير 1389 در كشور آفريقاي جنوبي برگزار شود. اين دوره نخستين‌بار است كه جام‌جهاني در يك كشور عضو كنفدراسيون فوتبال آفريقا ميزباني مي‌شود. اين جام‌جهاني در آفريقاي جنوبي برگزار مي‌شود. چند سالي است كه فدراسيون جهاني فوتبال ميزبانان را دوره‌اي از قاره انتخاب كرده و اين دوره آخرين دوره‌اي است كه ميزبان دوره‌اي انتخاب مي‌شود.

آفريقا براساس سياست چرخشي فيفا (كه در اكتبر ۲۰۰۷ كنار گذاشته شد) به عنوان ميزبان جام‌جهاني 2010 انتخاب شد و توانست بر 5 رقيب نخست خود، مصر، ليبي، تونس و مراكش غلبه كرده و خود ميزبان نوزدهمين دوره مسابقات شود.


كشورهاي ميزبان جام
اروگوئه 1930، ايتاليا 1934، فرانسه 1938، برزيل 1950، سوييس 1954، سوئد 1958، شيلي 1962، انگلستان 1966، مكزيك 1970، آلمان 1974، آرژانتين 1978، اسپانيا 1982، مكزيك 1986،  ايتاليا 1990، آمريكا 1994، فرانسه 1998،  كره و ژاپن 2002، آلمان 2006 وآفريقاي جنوبي 2010.


نكته‌هايي از جام‌جهاني
اين مسابقات ابتدا در سال ۱۹۳۰ آغاز شد و از آن سال به بعد هر 4 سال يك بار - با 2 استثنا در سال‌هاي ۱۹۴۲ و ۱۹۴۶ به علت جنگ جهاني دوم- برگزار شده‌ است. در ۱۹۹۱ فيفا برگزاري جام‌جهاني زنان را نيز آغاز كرد. جام‌جهاني ۱۸ بار برگزار شده‌ است و تنها ۷ كشور به قهرماني نايل آمده‌اند. برزيل 5 بار و ايتاليا 4 بار و آلمان 3 بار به قهرماني نايل آمده‌اند.

از جام‌جهاني ۲۰۰۶ به بعد فيفا قوانين تعيين تيم‌هاي شركت‌كننده را تغيير داد و قرار بر اين شد كه تنها تيم ميزبان بدون شركت در مسابقات مقدماتي به مرحله نهايي پاگذارد و قهرمان دوره پيشين جام نيز موظف به شركت در مسابقات دور مقدماتي باشد. اين قانون براي جام‌هاي آتي هم اجرا مي‌شود.

فكر برپايي جام‌جهاني فوتبال از سال 1919 كه ژول ريمه به رياست فدراسيون فوتبال فرانسه برگزيده شد، به ميان آمد. وي 11 سال تمام ايده خود را دنبال كرد تا سرانجام موفق به برگزاري آن شد. البته در اين راه دولت فرانسه كمك شاياني به وي كرد. يكي از حقايق تجربي كه در جام‌هاي جهاني پيشين اثبات شده اين است كه هر بار ميزبان جام اروپايي‌ها بودند يك تيم اروپايي قهرمان شده و زماني هم كه آمريكايي‌ها ميزبان بودند برزيل يا آرژانتين قهرماني را به خود اختصاص داده است.

پيرترين بازيكن جام‌جهاني دينوزوف ايتاليايي در جام 82 بود كه با ايتاليا در 40 سالگي قهرمان شد. تنها بازيكني كه هم زمان كاپيتاني و هم زمان مربيگري تيمش قهرمان جام شد، قيصر فرانتس بكن باوئر بود. جام جام‌جهاني را يك فرانسوي ساخت؛ مجسمه‌سازي به نام البل لافلور اما اين جام به نام جام ژول ريمه مشهورش شد زيرا در آن سال رئيس فيفا شخصي به اين نام بود و در اصل بنيانگذار جام‌جهاني نيز محسوب مي‌شد و به همين دليل براي جام رقابت‌ها اين نام برگزيده شد.

توپ جام‌جهاني 2010 آفريقاي جنوبي «جابولاني» به معناي «جشن» به زبان زولو از زبان‌هاي رسمي اين كشور است. توپ جابولاني يازدهمين توپ توليدي آديداس براي جام‌جهاني بوده و هر يك از رنگ‌هاي يازده‌گانه روي آن نماينده يكي از بازيكنان تيم است. طراحي توپ 2 عنصر مهم مردم آفريقاي جنوبي را مي‌ستايد: تنوع و هارموني جابولاني مزاياي بسياري دارد. اين توپ فقط از 8 تكه ساخته شده است. روي آن شيارهاي بافتي نعلي شكلي حس مي‌شود كه بالاترين ميزان كنترل، پروازي محكم و مهاري كامل را در هر شرايطي به بازيكن مي‌دهد.

رئيس كميته حقوق بشر مجلس، با يادآوري روز جهاني حقوق بشر، به استفاده سياسي قدرت‌هاي بزرگ از اين موضوع ضدايران انتقاد كرد و گفت: استانداردهاي دوگانه نظام جهاني مفهوم حقوق بشر را ناكارآمد و ناعادلانه كرده است.

هادي شوشتري در گفت‌وگو با خانه ملت با يادآوري روز جهاني حقوق بشر به رويكرد دوگانه و متناقض سازمان‌‌هاي حقوق بشري و كشور‌هاي غربي حامي آن اشاره كرد و گفت: نظام سلطه مفهوم حقوق بشر را بر اساس منافع خود تعريف مي‌كند.

نماينده مردم قوچان و فاروچ در مجلس شوراي اسلامي، يادآور شد: در سال ۲۰۰۵ قرار بر اين شد كه دبير‌كل سازمان ملل متحد ساختار حقوق بشري اين نهاد را كه ناكارآمد شده بود باز‌مهندسي و باز‌تعريف كند كه بر همين اساس كميسيون حقوق بشر سازمان ملل به شوراي حقوق بشر ارتقا يافت.

عضو كميسيون امنيت ملي و سياست خارجي مجلس، تاكيد كرد: با اين تغيير ساختاري، مشكل حقوق بشري در جهان حل نشد چرا كه اين مساله به تعريف كشور‌هاي قدرتمند از مقوله حقوق بشر بر‌مي‌گردد كه از اين مفهوم به عنوان اهرم سياسي براي پيشبرد اهداف و مطامع خود در سراسر جهان استفاده مي‌كنند.

شوشتري، گفت: سياست استاندار دو‌گانه غرب و نهاد‌هاي بين‌المللي وابسته به مجموعه غرب را مي‌توان در نوع رفتار آنها در قبال كشور‌هاي مختلف جهان سنجيد چنان‌كه كشور‌هايي كه داراي حكومت‌هاي مطلقه و ديكتاتوري هستند اما با منافع قدرت‌هاي بزرگ هم‌پوشاني دارند،‌ در ليست ناقضان حقوق بشر قرار نمي‌گيرند.

نماينده مردم در مجلس نهم افزود: كشوري همچون جمهوري اسلامي ايران كه حقوق بشر را بر مبناي قوانين اسلام رعايت مي‌كند و نظام مردم‌سالاري ديني در آن برقرار است، به دليل تناقض و تغاير با منافع سياسي و بين‌المللي كشور‌هاي غربي، در ليست نقض‌كنندگان حقوق بشر قرار مي‌گيرد كه اين امر به ناكارآمدي و ناعادلانه بودن نظام حقوق بشر در جهان انجاميده است.

وي گفت: اين در حالي است كه آمريكا و كشور‌هاي غربي از بزرگ‌ترين نقض‌كنندگان حقوق بشر محسوب مي‌شوند، مقوله حقوق بشر را بر اساس منافع سلطه‌طلبانه خود تعريف مي‌كنند.

رئيس كميته حقوق بشر مجلس، تاكيد كرد: كشور‌هاي اسلامي براي باز‌تعريف مقوله حقوق بشر، در قالب كنفرانس كشور‌هاي اسلامي در نشست قاهره، اعلاميه حقوق بشر اسلامي را مطرح كردند كه به دليل استناد به قوانين اسلام، بسيار مترقي و پويا است و با همكاري همه كشور‌هاي مسلمان جهان، اين اعلاميه مي‌تواند جايگزين مفهوم حقوق بشر غربي شود.

امروز دوشنبه ۲۰ آذر برابر با دهم دسامبر به نام روز جهاني حقوق بشر ناميده شده است كه در اين روز اعلاميه جهاني حقوق بشر در سازمان ملل متحد به تصويب رسيده است.